آفتاب زاگرس؛ورزشگاه شهید رجایی شهر لیکک، عصر جمعه (۱۲ تیرماه)، آوردگاهِ یکی از حساسترین و پراحساسترین رویدادهای ورزشیِ تاریخ شهرستان بهمئی بود. تیمی یکدست، بیادعا و شایسته به نام «شهرداری مُمبی» با هدایت کادر فنی کاربلد خود، موفق شد با نمایشی آبرومندانه و نتایجی درخشان، بهعنوان تیم دوم از گروه ۵ لیگ چهارم کشور، جواز صعود به لیگ دسته ۳ فوتبال ایران را کسب کند و در دلِ خاک بهمئی تاریخساز شود؛ صعودی که البته با اشکها، حسرتها و گلایههای تأملبرانگیزی همراه بود.
شاگردان مهرزاد رضایی در حالی از ساعت ۱۸ پا به میدان فینالگونهی خود گذاشتند که از حمایت بینظیر مردم ورزشدوست شهر مُمبی و شهرستان بهمئی برخوردار بودند. آنها که در تمام طول فصل با اقتدار صدرنشین گروه بودند، به دلیل لغزش و باخت هفتهی گذشته برابر رقیب اصلی خود (استقلال بنه گز)، در این بازی خانگی نهتنها برای قطعی کردنِ صعود، بلکه برای بالای سر بردنِ جام قهرمانی، نیاز مبرمی به کسب سه امتیاز در برابر «قشقایی شیراز» داشتند. اما در سوی دیگر میدان، تیم قشقایی که در میانههای جدول قرار داشت و امیدی به صعود نداشت، با انگیزهای عجیب و با ارائهی یک بازیِ کاملاً بسته و تدافعی (که در ادبیات ورزشی از آن به عنوان ضد فوتبال یاد میشود)، سدی سیمانی در برابر حملات میزبان ایجاد کرد. گویی بازیکنان حریف همقسم شده بودند تا با تحمیل یک تساوی، جام قهرمانی را تقدیمِ رقیبِ تیم مُمبی، یعنی «استقلال بنه گز» کنند. در نهایت، تلاشهای بیوقفهی شهرداری مُمبی برای عبور از این دفاعِ چندلایه بینتیجه ماند و بازی با تساوی صفر-صفر به پایان رسید تا صعودی افتخارآمیز، اما آمیخته با اشک و حسرتِ از دست دادنِ قهرمانی رقم بخورد.
با به صدا درآمده سوت پایان بازی، صحنههایی ناب از فرهنگ اصیل هواداری در ورزشگاه خلق شد. مردم، اهالی ورزش و مسئولینِ حاضر، بیتوجه به از دست رفتن جام، تمامقد ایستادند و به احترام یک فصل تلاش، همدلی و زحمات ستودنی کادر فنی، بازیکنان و بهویژه شهردار حامی تیم (اکبریان)، به تشویق پرداختند و مراتب قدرشناسیِ خود را به زیباترین شکل ممکن ابراز کردند. در میان این هیاهو، «حیدرزاده»، سرپرست پرتلاش، خوشاخلاق و نمادِ صداقت تیم شهرداری مُمبی، در حالی که اشک حسرت به پهنای صورتش میریخت، ضمن گلایه از تصمیمات داوری و نادیده گرفته شدنِ یک خطای پنالتیِ صددرصد برای تیمش، جملهای تاریخی بر زبان آورد: ما با شایستگیِ تمام صعود کردیم، اما متأسفانه قهرمان نشدیم؛ با این حال معتقدم که در فوتبال، روحیه قهرمانی بسیار مهمتر از خودِ قهرمانی است.
بیشک، یکی از ارکان اصلی این موفقیت حمایتهای محمد اکبریان، شهردار مُمبی بود. او که خود از داوران رسمی فوتبال است، پس از پایان بازی، پرده از گلایهای تلخ برداشت. اکبریان با بیان اینکه اگر ارادهی جمعی نبود این شور و موفقیت حاصل نمیشد، گفت: «من خودم فوتبالی هستم و طبیعتاً دوست داشتم در کنار این صعود، قهرمان هم بشویم. اما موضوعی که بیش از عدم کسب عنوان قهرمانی قلبِ مرا شکست، غیبت مسئولانِ اثرگذار بود. ما از آنها دعوتِ رسمی کرده بودیم و انتظار داشتیم در این روز بزرگ در کنار جوانانِ شهر باشند، اما هیچکدام برای تماشای این بازیِ حساس نیامدند؛ گویی ما و این مردمِ پرشور را لایقِ حمایت ندانستند و این بیمهری، مرا به شدت آزردهخاطر کرد.