هم‌آوایی دل‌ها در آیین‌های توحیدی

آفتاب زاگرس؛ شجاع پوریان نوشت:عید کریسمس و جشن سال نو میلادی، به‌عنوان دو مناسبت برجسته مسیحیان، علاوه بر آنکه در کشورهای اروپایی و مسیحی‌نشین مورد توجه و اهتمام است، در میهن ما نیز با اقبال و احترام همراه است؛ نخست به سبب حضور اقلیت مسیحی در ایران که قرن‌هاست آزادانه در این سرزمین زیست می‌کنند و دوم آنکه ایرانیان با هر دین و گرایشی به زیستن مسالمت‌آمیز با ادیان دیگر باور دارند و از سویی اشتراکات فراوان میان ادیان، به‌ویژه اسلام و مسیحیت، موجب احترام و عنایت پیروان ادیان به آیین‌های یکدیگر شده است.

واقعیت آن است که ادیان الهی، به‌ویژه ادیان ابراهیمی، در بسیاری از کلیات و اصول هم‌نظرند؛ توحید، عدالت، برابری، معاد، نبوت، معنویت، راست‌گویی، امانت‌داری، اخلاق‌مداری، انسانیت، صلح‌طلبی، مهرورزی و بسیاری دیگر از فضایل و سجایای اخلاقی، در ادیان ابراهیمی مشترک است و برخی اختلافات به دلایل تاریخی، جغرافیایی، فرهنگی و گاه سودجویی اندکانی در نام دین شکل گرفته است؛ از این‌رو بدیهی است مؤمنانی که خالق یکتا را می‌پرستند، می‌توانند ذیل این اشتراکات، هم‌زیستی مسالمت‌آمیزی داشته باشند.

شوربختانه با وجود این اشتراکات، تاریخ آکنده از سوءتفاهم و کدورت میان پیروان بوده است؛ این نزاع نه در اصول و کلیات، بلکه به سبب خطا در فهم و درک آموزه‌های دینی و نیز رفتارهایی فرصت‌طلبانه رخ داده است.

در طول زمان، گاهی دین وسیله‌ای برای قدرت‌طلبی برخی شده و اختلافات جزئی برجسته گشته است، و گاه کسانی با تعصب و جزم‌اندیشی، به جای مدارا و تساهل، پیروان را از یکدیگر دور کرده‌اند. جهان امروز، به‌رغم همه پیشرفت‌ها و ارتقای رفاه، همچنان نیازمند همدلی و تفاهم میان پیروان ادیان است؛ در این مسیر، هر یک می‌توانند در گسترش مهر و دوستی گام بردارند، زیرا ذات ادیان بر صلح و آرامش تأکید دارد؛ کسانی که به نام دین، جدایی و دوری می‌افکنند، کمتر از آموزه‌ها بهره برده‌اند. اعیاد و مناسبت‌های دینی، فرصت مغتنمی برای نزدیکی دل‌ها و پیوند میان انسان‌هاست؛ استقبال از کریسمس و سال نو میلادی در کشور ما، پیام‌آور دوستی و همدلی و یادآور اشتراکات معنوی انسان‌هاست.

ایران، سرزمینی که قرن‌ها مأمن پیروانی از ادیان گوناگون بوده، نمونه‌ای درخشان از همزیستی مسالمت‌آمیز ادیان است؛ جامعه همواره با مهر، صلح و دوستی رفتار کرده است و این الگو، اگر در گستره‌ای وسیع‌تر مورد توجه قرار گیرد، بی‌گمان به دنیایی آرام، سرشار از تفاهم و محبت خواهد انجامید.