در سوگ سردار شهید وطن غلامرضا محرابی

آفتاب زاگرس؛ولی الله شجاع پوریان در سوگ سردار شهید وطن غلامرضا محرابی نوشت:
بسم الله الرحمن الرحیم
«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ، فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا»
(از میان مؤمنان، مردانی هستند که بر عهدی که با خدا بستند وفادار ماندند؛ برخی جان خود را در این راه نثار کردند و برخی در انتظارند، و هرگز در عهد خود دگرگونی نیاوردند.)
سردار شهید غلامرضا محرابی: آینه‌دار غیرت خوزستان، تجلی سکوت سربلند ایران
در آستانه‌ی اربعین حسینی، هنگامی که دل‌ها در ماتم سیدالشهدا می‌تپد و طنین گام‌های زائران کربلا با اشک و عشق در هم آمیخته، یاد و نام مردی دیگر، حسینی‌گونه در جانمان شعله‌ور است؛ سردار شهید غلامرضا محرابی ، فرزند ایل، تربیت‌یافته خاک خوزستان، از جمله سرداران شهیدی که در هجوم ژریم جنایت پیشه ی صهیونیستی به شهادت رسیدند، همو که در سکوت جنگید و در اوج گمنامی به قله جاودانگی رسید.
از نخستین روزهای جنگ تحمیلی، او مرد میدان بود؛ نه برای نام، که برای دفاع از شرف این سرزمین. در کنار بسیجیان و همرزمان ایثارگرش، در میادین پرآتش جنوب، در سایه ایمان و عشق به وطن، قامت راست کرد و هرگز خم نشد. اما جهادش با پایان جنگ تمام نشد. او سال‌ها، بی‌صدا و بی‌مدعا، در سنگرهای حساس اطلاعاتی، مدافع امنیت ایران ماند؛ چونان کوهی خاموش که درونش آتش مسئولیت می‌جوشد.
و باز هم، در جنگ دوازده‌روزه اخیر، در حالی‌که برای دفاع، بی‌سلاح و بی‌زره ایستاده بود، دشمن شقی و پلید، از پشت خنجر زد؛ ناجوانمردانه، در اوج شقاوت، جان او را گرفت و مظلومانه به شهادتش رساند.
این شهادت، نه فقط غم از دست دادن یک سردار، که نشانه‌ای است از اوج مظلومیت و بزرگی مردی که تا آخرین نفس، بر عهدش با خدا ایستاد.
او فرزند ایل بود، اما قلبش برای تمام ایران می‌تپید. محجوب بود و نجیب، ایلیاتی بود و افتاده، اما فرمانده‌ای مقتدر و ژرف‌اندیش. نه با هیاهو که با سکوت مؤثرش فرماندهی می‌کرد. حال، با پروازش، خوزستان داغ‌دار است، رامهرمز در سوگ، و یاران پاسدارش ودوستان وفا دارش در سراسر کشور، غمگینِ فراق برادری بی‌ادعا.
در این اربعین، که پیام کربلا دوباره در جهان طنین می‌افکند، ایرانیان نیز در سوگ اربعین شهیدان نبرد اخیر به سوگ نشسته‌اندکه راه حسین را با خونشان امضا کردند،عزیزانی که خونشان بر زمین نماند، در جان ما ریشه زد و به ما آموخت که «سکوت مردان الهی، بلندترین فریاد تاریخ است.»
این جانب به مردم شریف خوزستان، و به همرزمان فداکارش در سپاه، به ویژه خانواده و بستگان وی ،این فقدان غمبار را صمیمانه تسلیت می‌گویم.

ولی‌الله شجاع‌پوریان
نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی – بهبهان